Kod SKU: co to jest, jak go nadawać i czym różni się od EAN
SKU co to? Wyjaśniamy, czym jest kod SKU produktu, jak go tworzyć krok po kroku, jakich znaków unikać i czym SKU różni się od EAN. Z przykładami kodów.
SKU (ang. stock keeping unit, po polsku jednostka magazynowa) to wewnętrzny kod, który sprzedawca sam nadaje każdemu produktowi i każdemu jego wariantowi, żeby odróżnić je w sklepie, magazynie i na marketplace'ach. Kod SKU nie ma globalnego standardu ani rejestru: koszulka czarna M i czarna L to dwa różne SKU, a ten sam towar w dwóch sklepach ma zwykle dwa różne kody.
W tym tekście wyjaśniamy, czym jest SKU produktu, jak tworzyć kody SKU, żeby nie trzeba ich było później zmieniać, oraz czym SKU różni się od kodu EAN.
SKU - co to jest i co oznacza skrót
Skrót SKU pochodzi od angielskiego stock keeping unit. W praktyce używa się go w dwóch znaczeniach: jako nazwy pozycji asortymentowej („mamy w ofercie 2 000 SKU”) i jako nazwy kodu, który tę pozycję oznacza („podaj SKU produktu”). Oba znaczenia dotyczą tego samego: najmniejszej jednostki, którą sklep osobno liczy na stanie, sprzedaje i raportuje.
Kod SKU to zwykle krótki ciąg liter i cyfr, np. KD-CZA-M dla damskiej koszulki w kolorze czarnym, rozmiar M. Każdy sprzedawca układa go według własnego schematu. Nie trzeba go nigdzie rejestrować ani kupować, wystarczy, że jest unikalny w obrębie Twojej firmy.
SKU nie musi oznaczać rzeczy fizycznej. Własne SKU mogą mieć usługi rozliczane na fakturze, np. ekspresowa wysyłka, grawer albo przedłużona gwarancja. Ten sam skrót spotkasz też poza handlem: dostawcy oprogramowania, np. Microsoft przy Power BI, nazywają SKU poszczególne plany i pakiety licencji.
Ile kodów SKU ma jeden produkt?
Jeden produkt ma tyle kodów SKU, ile ma wariantów różniących się ze strony magazynu. Bluza w 3 kolorach i 4 rozmiarach to dla klienta jeden produkt, ale dla sklepu 12 SKU, bo każdą kombinację trzeba osobno policzyć na półce i osobno zdjąć ze stanu po sprzedaży.
Osobne SKU dostają zwykle:
- warianty koloru, rozmiaru, smaku, pojemności i wersji (np. 128 GB i 256 GB),
- różne opakowania tego samego towaru (pojedyncza sztuka i 6-pak),
- zestawy, czyli kilka produktów sprzedawanych razem pod jedną ceną,
- usługi dodatkowe, jeśli mają się pojawiać na zamówieniu i fakturze jako osobna pozycja.
Osobnego SKU nie dostaje natomiast pojedyncza sztuka towaru. Do śledzenia konkretnego egzemplarza służy numer seryjny, a do śledzenia partii produkcyjnej numer partii (o różnicach piszemy niżej).
Z czego składa się kod SKU?
Kod SKU składa się z kilku krótkich segmentów oddzielonych dywizem, ułożonych od cechy najogólniejszej do najbardziej szczegółowej. Najczęściej spotykany układ to kategoria lub typ - marka lub model - cecha - wariant. Dzięki temu kody podobnych produktów zaczynają się tak samo i sortują się obok siebie w arkuszu i w panelu sklepu.
| Segment | Przykład | Kiedy warto go użyć | Uwaga |
|---|---|---|---|
| Typ lub kategoria | BLZ (bluza), KUB (kubek) | prawie zawsze, porządkuje listę | 2-4 znaki wystarczą |
| Marka, linia lub dostawca | NK, OWN (marka własna) | gdy sprzedajesz kilka marek | pomiń, jeśli masz jedną markę |
| Model lub cecha główna | 501, BAW (bawełna) | gdy w kategorii jest wiele modeli | nie wpisuj pełnej nazwy |
| Wariant | CZA-M, 350 | zawsze przy wariantach | stała liczba znaków ułatwia sortowanie |
| Numer kolejny | 001, 002 | gdy cechy nie wystarczają do rozróżnienia | dodaj zera wiodące wewnątrz kodu, nie na początku |
Do kodu SKU nie wpisuj danych, które się zmieniają: ceny, sezonu, promocji ani lokalizacji na regale. Jeśli kod zawiera miejsce składowania, każde przeniesienie towaru na inną półkę wymusza zmianę SKU, a z nią rozjazd historii sprzedaży i powiązań z ofertami. Lokalizację lepiej trzymać w osobnym polu systemu magazynowego.
Jak tworzyć kody SKU krok po kroku
Kody SKU tworzy się raz, na początku, według jednego schematu dla całego asortymentu. Zmiana schematu po roku sprzedaży oznacza poprawianie powiązań w sklepie, na marketplace'ach, w pliku produktowym i w raportach, dlatego warto poświęcić na plan godzinę, zanim dodasz pierwsze produkty.
- Spisz cechy, które odróżniają Twoje warianty. W odzieży to zwykle kolor i rozmiar, w kosmetykach pojemność i wariant zapachu, w elektronice pamięć i kolor.
- Ustal kolejność segmentów od ogólnego do szczegółowego, np. TYP-MODEL-KOLOR-ROZMIAR, i stosuj ją bez wyjątków.
- Przygotuj słownik skrótów: CZA = czarny, BIA = biały, 350 = 350 ml. Jeden kolor ma zawsze ten sam skrót, w każdej kategorii.
- Ustal stałą długość segmentów. Rozmiar zapisany zawsze na 2 albo 3 znakach (0XS, 00M, 0XL) sprawia, że kody sortują się poprawnie.
- Sprawdź limity kanałów sprzedaży. Google Merchant Center przyjmuje identyfikator produktu o długości od 1 do 50 znaków, więc kod mieszczący się w 8-12 znakach przejdzie bez problemu wszędzie.
- Zapisz schemat w jednym dokumencie i przekaż go wszystkim, którzy dodają produkty: Tobie, pracownikom, agencji i dostawcy fulfillmentu.
- Nadawaj kody od razu przy dodawaniu produktu, a nie hurtowo po fakcie, i nigdy nie używaj ponownie kodu wycofanego produktu.
Zasady tworzenia kodów SKU: czego unikać
Dobry kod SKU jest unikalny, krótki, czytelny dla człowieka i bezpieczny dla programów, przez które przechodzi: arkusza, panelu sklepu, integracji z marketplace'ami i drukarki etykiet. Większość problemów z kodami SKU bierze się z kilku powtarzalnych błędów.
- Zero na początku kodu. Excel automatycznie usuwa zera wiodące, więc kod 00123 po imporcie zamienia się w 123. Zacznij kod od litery.
- Ukośnik i zapis podobny do daty. Excel zamienia wpisy wyglądające jak data, np. 12/2, na datę, a Microsoft podaje, że tej funkcji nie da się wyłączyć. Kod KUB-12/2 może więc wrócić z arkusza jako zupełnie inna wartość.
- Same cyfry, długi ciąg. Excel przechowuje liczby z dokładnością do 15 cyfr i duże liczby pokazuje w notacji naukowej (np. 1,23E+15). Kod złożony z samych cyfr łatwo zepsuć przy eksporcie i imporcie.
- Litery O i I. Na etykiecie i w ręcznym przepisywaniu mylą się z cyframi 0 i 1.
- Spacje, przecinki, polskie znaki i symbole (/ # & % * itp.). Przecinek bywa separatorem kolumn w plikach CSV, a znaki diakrytyczne i symbole część systemów obsługuje inaczej.
- Mieszanie wielkości liter. Dla części systemów kub-350 i KUB-350 to dwa różne kody, dla innych ten sam. Wybierz jedną konwencję, najczęściej same wielkie litery.
- Zmiana kodu istniejącego produktu. Google w wymaganiach Merchant Center wprost zaleca, by po nadaniu identyfikatora go nie zmieniać, bo zmiana nadpisuje produkt razem z historią jego wyników.
- Ponowne użycie kodu wycofanego produktu dla nowego towaru. Dane sprzedażowe obu produktów mieszają się w raportach.
Przykłady kodów SKU dla sklepu internetowego
Przykładowe kody SKU poniżej pokazują ten sam schemat (typ - model lub cecha - wariant) zastosowany w różnych branżach. Każdy kod ma 10-12 znaków, zaczyna się od litery i używa wyłącznie wielkich liter, cyfr i dywizu.
| Produkt | Kod SKU | Co oznaczają segmenty |
|---|---|---|
| Bluza z kapturem, czarna, rozmiar M | BLK-CZA-00M | typ (bluza z kapturem), kolor, rozmiar zapisany na 3 znakach |
| Kubek ceramiczny 350 ml, biały | KUB350-BIA | typ z pojemnością, kolor |
| Krem do skóry suchej 50 ml | KRM-SUC-050 | typ, przeznaczenie, pojemność |
| Etui na telefon, model X12, przezroczyste | ETU-X12-PRZ | typ, model telefonu, wariant |
| Zestaw: kubek + podkładka | ZES-KUB-PDK | zestaw, składniki |
| Usługa: grawer na kubku | USL-GRAW-KUB | usługa, rodzaj, produkt, do którego się odnosi |
Zestaw ma własne SKU, ale w systemie magazynowym powinien być powiązany ze składnikami, żeby sprzedaż zestawu zdejmowała ze stanu po jednym kubku i jednej podkładce.
SKU a EAN - czym się różnią?
SKU to wewnętrzny kod sprzedawcy, a EAN (formalnie GTIN) to globalny numer produktu nadawany w systemie GS1. SKU tworzysz sam i możesz w nim zapisać cechy produktu. GTIN składa się z samych cyfr, zawiera prefiks firmy przydzielony przez organizację GS1 i jest taki sam w każdym sklepie, który sprzedaje dany produkt.
| Cecha | Kod SKU | EAN / GTIN |
|---|---|---|
| Kto nadaje | sprzedawca, według własnego schematu | właściciel marki, w ramach numerów przydzielonych przez GS1 |
| Znaki | litery, cyfry, dywiz | wyłącznie cyfry |
| Długość | dowolna, zwykle 8-12 znaków | 8, 12, 13 lub 14 cyfr (GTIN-8, GTIN-12, GTIN-13, GTIN-14) |
| Zasięg | unikalny w Twojej firmie | unikalny na świecie |
| Wariant (kolor, rozmiar) | osobny kod | według GS1 także osobny numer |
| Główne zastosowanie | magazyn, kompletacja, raporty, powiązanie ofert | kasy, katalogi marketplace'ów, porównywarki |
Źródło: GS1 Polska (dane dla EAN/GTIN), 2026, https://gs1pl.org/standardy/gtin/
Częsty błąd w poradnikach to twierdzenie, że wszystkie kolory czy rozmiary jednego modelu mogą mieć wspólny EAN. GS1 Polska wskazuje odwrotnie: nowy numer GTIN trzeba nadać każdemu produktowi, który różni się choćby jedną cechą, np. kolorem, smakiem, rozmiarem albo rodzajem opakowania. Według przykładu GS1 10 rodzajów koszulek w 9 kolorach i 4 rozmiarach wymaga 360 numerów GTIN. W dobrze prowadzonym katalogu jeden wariant ma więc zwykle jeden SKU i jeden EAN.
Nie oznacza to, że EAN może zastąpić SKU. Trzynastocyfrowy numer nic nie mówi pakowaczowi, łatwo go przekręcić przy ręcznym wpisywaniu, a nie wszystkie produkty go mają (np. rękodzieło, zestawy własne, usługi). Skąd wziąć kody EAN i ile kosztują, to temat na osobny tekst.
SKU a numer seryjny, numer partii i kod producenta
SKU oznacza rodzaj towaru, a nie konkretną sztukę ani konkretną dostawę. Pozostałe oznaczenia na produkcie służą innym celom:
- Numer seryjny identyfikuje jeden egzemplarz, np. jeden telewizor. 200 telewizorów tego samego modelu ma 200 numerów seryjnych i jedno SKU.
- Numer partii (lot, batch) oznacza serię produkcyjną. Przydaje się przy terminach ważności i wycofaniach towaru z rynku. Jedno SKU może mieć na stanie kilka partii.
- Kod producenta (MPN) to oznaczenie modelu nadane przez producenta. Możesz go użyć jako segmentu SKU, ale nie zastępuje Twojego schematu, bo różni producenci stosują różne formaty.
Gdzie jest numer SKU?
Numer SKU znajdziesz przede wszystkim w karcie produktu w panelu sklepu, zwykle w polu „SKU”, „kod produktu” albo „symbol”. Stamtąd trafia na listy zamówień, listy kompletacyjne, dokumenty magazynowe, raporty sprzedaży i do integracji z marketplace'ami.
Klient widzi SKU tylko wtedy, gdy sklep wyświetla go na stronie produktu, często jako „kod produktu” lub „nr katalogowy”. Na opakowaniu fabrycznym SKU sprzedawcy zwykle nie ma, tam jest kod kreskowy EAN producenta. SKU pojawia się fizycznie na produkcie dopiero wtedy, gdy sklep drukuje własne etykiety magazynowe.
Na marketplace'ach SKU przechowywane jest osobno od numeru EAN. W API Allegro oferta ma osobne pole external.id na zewnętrzny identyfikator (dokumentacja podaje przykład AH-129834), w którym sprzedawca może zapisać własny kod, np. SKU. Numer EAN, ISBN lub ISSN jest natomiast wymagany przy dodawaniu produktu do katalogu w kategoriach, w których Allegro oznacza ten parametr jako obowiązkowy, a w usłudze One Fulfillment by Allegro bez numeru EAN nie da się utworzyć oferty.
Do czego SKU przydaje się w sklepie internetowym
SKU produktu jest kluczem, który łączy ten sam towar we wszystkich miejscach, w których sklep go sprzedaje i przechowuje. Gdy kody są spójne, system wie, że zamówienie z Allegro, z Amazona i ze sklepu dotyczą tej samej bluzy w rozmiarze M i zdejmuje ją z jednego stanu.
- Stany magazynowe per wariant. Liczysz osobno każdy kolor i rozmiar, a nie „bluzy w ogóle”.
- Kompletacja i pakowanie. Pakowacz szuka kodu BLK-CZA-00M, a nie opisu „czarna bluza z kapturem, chyba M”.
- Synchronizacja ofert. Integracje z marketplace'ami i dostawcami dropshippingu dopasowują produkty po kodzie.
- Feedy produktowe. Google zaleca używanie SKU jako identyfikatora produktu w Google Merchant Center, a dla wariantów budowanie osobnych identyfikatorów na bazie SKU produktu nadrzędnego (np. 12345-R dla wariantu czerwonego).
- Analityka. Sprzedaż, marżę i rotację liczysz dla wariantu. Dopiero na poziomie SKU widać, że czarna bluza schodzi trzy razy szybciej niż zielona, a zielona zalega w magazynie.
- Zwroty i reklamacje. Kod SKU na zamówieniu pozwala szybko ustalić, który wariant wrócił i na który stan go przyjąć.
W ShopDepot produkt ma pola SKU i GTIN, a gdy pole SKU zostanie puste, system uzupełnia je numerem GTIN. W module produkty warianty generują się z atrybutów i mają własne stany magazynowe, a magazyn zdejmuje towar z jednego stanu niezależnie od kanału, z którego przyszło zamówienie. Jeśli przenosisz sklep z innej platformy, przeniesienie sklepu obejmuje SKU i GTIN razem z wariantami, więc nie musisz nadawać kodów od nowa.
Najczęstsze mity o SKU
- „SKU to oficjalny standard.” SKU nie ma ani wspólnego formatu, ani rejestru. To narzędzie organizacyjne, które sprzedawca wprowadza z własnej decyzji: przy kilkunastu produktach bez wariantów może być zbędne, a przy kilkuset wariantach i kilku kanałach sprzedaży staje się konieczne w praktyce.
- „EAN wystarczy zamiast SKU.” EAN identyfikuje produkt na zewnątrz, ale nie każdy towar go ma, a ciąg 13 cyfr jest nieczytelny dla zespołu.
- „Wszystkie rozmiary mogą mieć jeden EAN.” Według zasad GS1 każdy wariant różniący się choćby jedną cechą potrzebuje osobnego numeru GTIN.
- „W SKU warto zapisać lokalizację i cenę.” Obie dane się zmieniają, a zmiana SKU psuje historię i powiązania. Lokalizacja i cena mają w systemie własne pola.
- „Im dłuższy kod, tym więcej informacji.” Długi kod szybciej się psuje przy ręcznym wpisywaniu i może przekroczyć limity pól w integracjach. Poradniki logistyczne, np. Mecalux i DHL, zalecają zwykle 8-12 znaków.